duitseherders.com, november 2007
 | WUSV 2007 Verslag door Rudy Cleemput (BE) Ook publicatie in VVDH blad nov. 2007
|
 Bratislava |
Begin oktober had in Bratislava het WUSV wereldkampioenschap plaats. Dé ontmoetingsplaats om de beste Duitse herders bezig te zien en tevens de plaats om te verbroederen met africhtingliefhebbers uit andere landen.
Bratislava, vooraan in Slowakije, lijkt vrij ver maar na 11 uurtjes rijden over merendeels snelle autobanen kwamen we aan bij ons vooraf geboekt appartement waar we vriendelijk werden onthaald. Dit appartement was gelegen op loopafstand van de “oude” stad en een 5-tal km van het stadion, bovendien was het heel proper en voorzien van de nodige luxe. We waren duidelijk met ons gat in de boter gevallen want later hoorden we van andere WK-gangers, die meer buiten de stad sliepen, veel minder positieve verhalen. |
 Binnenstad  Stadion |
We hadden bewust gekozen niet in de buurt van de VVDH-ploeg te slapen. Buiten de hondensport wilden we ook een stukje van de stad bekijken. Na even zoeken vonden we vlug onze draai in de oude binnenstad. De vele restaurants waren voorzien op buitenlandse toeristen en hadden hun menu’s vertaald in het Engels en/of het Duits; je moest enkel opletten dat ze je niet teveel in de zak zetten.
De volgende ochtend, op woensdag, gingen we een kijken nemen in het stadion waar de laatste trainingen bezig waren. Het stadion was, weliswaar zonder verlichting, best bruikbaar met een grote overdekte tribune. De omgeving was, in vergelijking met de stad, veel grauwer. Het was warm en aangenaam weer. Echte superhonden zagen we op de intraining niet aan het werk. Het moet ook vlug gaan want elk land heeft maar 5 minuten per hond om zowel gehoorzaamheid én pakwerk te trainen. Voor ons land valt dat met 25 minuten nog te doen maar bv. de 2 Zuid-Afrikanen die als allerlaatsten trainden hadden slechts recht op 10 minuten. Bovendien was er dan nog hoofdkeurmeester Tauber die het nodig vond hun korte training te verstoren om de “groep” te tonen waar ze moesten stappen tijdens de gehoorzaamheidsoefening. Héél onsportief van die “gewichtige” kerel om niet even te wachten. |
 pakwerkers selectie  opgetogen Christine |
De prijs van een cataloog bedroeg 10 euro, betaalde men echter in Slowaakse kronen dan bleek men slechts 8 euro te betalen wat ons wijselijk deed besluiten om de verdere week zoveel mogelijk in kronen te betalen. De toegangsprijs was in tegenstelling tot de dure cataloog heel redelijk. Voor 4 dagen topsport slechts 12 euro inkom en ook belangrijk voor sommigen was dat men een “biertje” van een halve liter voor minder dan 1 euro kon verkrijgen.
Kort na de middag zagen we dan de “witte” hond aan het werk. Een selectie van 4 pakwerkers mocht op 4 zéér goede Slowaakse honden zijn kunsten tonen. De laatste die aan de beurt kwam, Jaroslav Vnencák, kon zeer goed de hond opvangen en had daarmee het publiek op zijn hand. Hij kreeg van de keurmeesters dan ook terecht het “stellen” toegewezen. VVDH-Coach Rinus Bastiaansen, opgetuigd met plastron, mocht (moest) daarna nog op bezoek gaan bij de burgemeester. ’s Avonds, na alweer een bezoekje aan de stad, gingen we op zoek naar de plaats waar de lottrekking plaatsvond. Niet echt makkelijk te vinden en na even zoeken kwamen we uiteindelijk uit op een mooie zaal gelegen aan de oever van de Donau op enkele honderden meters van onze slaapplaats. Na enige vertraging nam de lottrekking een start en deze verliep, in tegenstelling tot de vorige jaren, héél snel en vlot. België kwam als 4de land aan de beurt en we wisten meteen wanneer de Belgen moesten spelen. Een opgetogen Christine Sonberg was héél gelukkig met haar loting en kreeg de volgende dag vrijaf. Ronny van den Berghe was iets minder opgetogen, hij moest al de volgende dag op het warme middaguur gaan speuren. |
 Javir vom Talka Marda |
Donderdagmorgen nam de wedstrijd om 6u20 echt een aanvang. Gelukkig voor de eerste deelnemers was het in Slowakije iets vroeger klaar dan in België. De Oostenrijker Karl-Heinz Eder met Kodex v. Wolfsgraben haalde 92 punten, de toon was gezet. Wat opviel was dat men voor het afliggen met afleiding omgekeerd werkte dan we normaal zien. De hond bleef liggen ter hoogte van de vertrekplaats, in het oog gehouden door een 2de keurmeester(es) en de geleider moest naar het einde van het terrein. Ik vermoed dat de bedoeling was hier tijdswinst uit te halen.
Daarna was het pakwerk en op het einde van de eerste groep bezeerde de pakwerker van het korte werk zich en moest worden vervangen. De Italiaan Mauro Frison moest zijn pakwerk onderbreken en wachten met zijn opgehitste hond tot de vervanging een feit was. Hij weet zijn lage punten (89) aan dit wachten en wou een klacht indienen. Daar zag hij uiteindelijk vanaf toen hij hoorde dat ze een borg vroegen van 300 euro die hij kon kwijt spelen bij het niet aanvaarden van de klacht. Verder zagen we die voormiddag ondermeer zeer goed pakwerk (95) van de Duitse Michaela Knoche met hoog opspringende Javir vom Talka Marda. |
 Ronny ready to go  Ronny lijnruzie  Toine Jonkers  Alain Hoffmann bad luck  Pierre Wahlström  Bundessieger Thomas Lapp |
Iets voor 10u verlieten we het stadion naar de vertrekplaats van het speuren waar een ongeduldige Ronny van den Berghe al stond te ijsberen aan zijn wagen. Wij hadden het geluk dat we een lift kregen van onze Waalse landgenoot Alain Hoffmann die in dezelfde groep als Ronny zat. De opdracht voor iedere geleider was de 4 knipperlichten op te zetten en zo dicht mogelijk aan te sluiten bij de politiewagen met zwaailichten en alle rode lichten te negeren. Voor wie zich het WK in Boedapest kon herinneren ging het er nog relatief rustig aan toe. Het werd een tocht van ongeveer drie kwartier over ondermeer een dijk die ons een 45 km van de stad bracht bij een grote akker waar, als ik ruwweg schatte, een 70-tal sporen op konden. Ruimte genoeg dus. De ondergrond bleek een verrassing. Daar waar ieder trainde op harde, droge en weinig begroeide akker zagen we nu iets totaal anders. Het was een akker met stoppels die “getrokken” was en waar onkruid en gras welig tierde. De moeilijkheid was de veelvuldige overgang tussen moeilijk en makkelijk terrein waar de spoorlegger “gewoon” over stapte. Bij aankomst bleek na 30 geleiders het beste resultaat 89 punten te zijn wat even later door onze guitige Noorderbuur Toine Jonkers op 94 werd gebracht. Het was dus best te doen. Eerst was er voor Ronny nog wel de verplichte controle van de lengte van zijn speurlijn. En wat bleek? Dat zijn speurlijn na enkele succesvolle WK’s met 30 cm was gekrompen. De merkpunten hingen nog aan de lijn maar nu bleek ze niet de vereiste lengte van 10 meter te hebben. Geen probleem voor een ervaren rot als Ronny. Hij klopte de aanhechting van het controlepunt waar zijn lijn aanhing met de achterkant van een bijl een stuk steviger in de grond en na enkele gewelddadige snokken aan de lijn werd ze goedgekeurd. In de lottrekking ter plaatse trok Ronny nr 6 en moest dus tot allerlaatste wachten in zijn groep. De honden die we ondertussen zagen speuren moesten werken om rond te komen. Deze keer een waardig onderdeel waar men het verschil kon maken. Onze landgenoot Alain Hoffmann had weinig geluk. Zijn hond vertrok naast het spoor in de verkeerde richting en even later werden ze afgefloten. Juist voor Ronny kwam de Amerikaanse kopman Karoly Meszaros aan de beurt. De meesten onder ons kennen hem echter als Crazy Charlie. Zijn hond, Aceofnike van het Bleekhof, een nestbroer van de hond van Frits Greeve had het even moeilijk op iedere hoek en ze behaalden “maar” 91 punten. Ondertussen had Ronny zijn voorbereidingsritueel met Gringo achter de rug en maakten ze zich klaar om aan te melden. Er stond een loodzware zon wat je duidelijk aan Gringo merkte. De hond vetrok echter vol vertrouwen en met ingehouden adem aanschouwden we dit uitmuntende speurwerk. Zo zag de keurmeester Keijo Kodis het ook en hij beloonde onze Vlaamse combinatie met 97 punten. In de eerste lijn trok hij 2 keer een puntje af en nog een puntje omdat de derde hoek licht was afgesneden. Terug in het stadion spraken we even met de Nederlandse Robbie de Jong die zijn gehoorzaamheid had afgewerkt. Zijn sta-oefening was in de mist gegaan: een 2de bevel was nodig geweest en zijn hond was bij het voorroepen direct aan voet gekomen. Na de middag, iets voor drieën, kwam er voor de eerste keer rumoer in het stadion. De reden was dat Pierre Wahlström weldra aan de beurt kwam. Pierre Wahlström behaalde een 2de plaats op het WK van vorig jaar. Daarenboven is hij een gerespecteerde keurmeester en fokker. Als kapitein in het Zweedse leger draagt hij correctheid hoog in het vaandel. We volgden Pierre die zich ruimschoots op tijd geconcentreerd voorbereidde aan de overkant van het stadion. We waren er getuige van dat zijn hond Ängsbackens Rosso nog een beetje “losjes” was. Dat veranderde toen dit duo zich aanmeldde. Met het kopje mooi omhoog volgde de hond Pierre héél mooi. We zagen een keerwending die iets beter kon en de sta-oefening was té gedrukt. Ondanks zijn reputatie van correct te werken zagen we toch veel verdoken hulp zoals eens trekken aan zijn jasje of met zijn linkerhand de hond een beetje sturen. Dit is een beetje vitten want het geheel was prachtig, beloond door de keurmeester met een lichtjes overdreven 97 punten. Een goede start op weg naar de titel. Wat opvallend was en pas later duidelijk werd is dat de eerste 2 in de uitslag samen gehoorzaamheid draaiden. Ook Tsjech Jaromír Vácha draaide heel mooi met zijn Ergo Hartis Bohemia (95 punten). ’s Avonds iets voor 18u was er terug massale belangstelling. Nu voor de Bundessieger Thomas Lapp die met zijn Falko vom Wolfsblick pakwerk draaide. Na een heel onzekere bewaking aan het verstek gevolgd door 2 nipte beten in de vlucht en de daaropvolgende overval schrapten we hem al als toptien kandidaat. De keurmeester Francis Reuther zag waarschijnlijk iets totaal anders dan de toeschouwers en gaf 94 punten waarop hij hard en langdurig werd uitgefloten door het publiek. Dag honden, het was nog heerlijk warm voor de tijd van het jaar en we gingen een hapje eten op een terrasje in de stad.
|
 veel zwier  Crazy Charly  Ronny  Overpeinzing....  Christine Sonberg |
Vrijdagmorgen was het vroeg dag want Pierre Wahlström moest iets na 7u pakwerk draaien. Opnieuw zag een vol stadion dat perfecte werk van zijn hond Ängsbackens Rosso al ging er een zucht door het publiek toen hij “iets” voor het commando aan voet kwam. Na het stellen kon de hond een tikkeltje vroeger lossen en op het einde zagen we een kort bewakingsverlies. Al bij al niet slecht en een uitmuntende beoordeling van 97 punten. We mogen zeggen dat de pakwerker van het stellen ons echt kon bekoren. Hij bleef niet alleen tot het einde héél hard op de honden inlopen maar hij kon ze ook steeds met veel zwier wegzetten. Niet iedere hond schatte dat hard inlopen goed in en we schatten dat ongeveer 1 op 7 honden er onderdoor of eraf ging in het stellen. Ook daarna gaf de pakwerker een harde dreiging maar deze stopte sportief als de honden het hazenpad kozen.
Dat ging allemaal aan de aandacht voorbij van opperkeurmeester Dr Tauber die regelmatig indutte op het bankje langs de zijlijn. De volgende dagen zagen we hem slechts sporadisch opdagen. Diegel daarentegen zagen we buiten het keuren van gehoorzaamheid regelmatig en met veel aandacht het pakwerk volgen. Frédéric Clémens wist ons te vertellen dat het niet had meegezeten voor onze Franstalige landgenoot Michael Wagner in het speuren. Hij verloor ondermeer 17 punten aan de voorwerpen en kwam uit op luttele 71 punten. Op het plein zagen we dan Crazy Charly. Deze deed zijn reputatie eer aan en haalde met 96 uitmuntende punten, een podiumplaats bleef mogelijk. Ook (relatief) redelijk werk van RCBA-er Alain Hoffmann met 78 punten gehoorzaamheid. De Hongaar Dalibor Peršin trok met zijn zuivere schoonheidshond Limbo v. Köriser See de aandacht van het publiek. De hond kwam keer op keer ergerlijk traag aan de voet waarop het publiek hem steeds cynisch beloonde met een daverend applaus. Daarna was het de beurt aan Ronny van den Berghe om gehoorzaamheid te draaien. We waren verbaasd dat we Ronny hoorden afroepen om zich dringend aan de ingang van de deelnemers te melden. Nu bleek dat Ronny zo kort mogelijk met de auto bij het terrein wou komen en was opgehouden doordat hij geen doorgang kreeg van de politie. Gringo moest eerst afliggen. Dit ging nog goed maar vanaf dan liep het een stuk minder. De volgoefening viel nog mee, gevolgd door een redelijk trage zit en de hond was iets té opgewekt bij het ophalen. Vanaf dan ging het van kwaad naar erger. Na het oproepen bij de af-oefening botste Gringo in vol geweld tegen Ronny aan waarbij hij zeer scheef kwam voor te zitten. Bij het oproepen uit de sta-oefening liep Gringo zelfs voorbij Ronny. In het apporteren (3x beoordeling goed) stootte hij overal nog lichtjes aan en kon de blok rustiger vastnemen. Gevolg een heel matige goed met 83 punten. Aan Ronny zijn teleurgestelde gezicht te zien had hij duidelijk op een betere prestatie gehoopt. In het pakwerk was het de beurt aan de plaatselijke vedette Igor Lengvarský, die veel supporters had in het thuispubliek. Hij had echter zijn hond niet in de hand en deze beet veeleer op de momenten dat het niet mocht. De Vlamingen werden wakker want het was de beurt aan “onze” bevallige schone Christine Sonberg met haar Hasko von der Mohnwiese. Hasko liet heel mooi werk zien, enkel voor de aanvang voor het rugtransport beet hij eventjes, maar wel vol, in. Met 95 punten pakwerk een mooie WK-start van dit enthousiaste duo. In tegenstelling tot de Zweden, Finnen en zeker Nederlanders die massaal in groep supporteren zijn onze landgenoten heel wat bedeesder. Ze waren wel talrijk aanwezig maar verdeeld in een groot aantal kleine groepjes die je zelden bij elkaar zag. Op het middaguur liet Toine Jonkers met Casper vom Matschenka een mooie gehoorzaamheidsoefening zien. Met 94A en 92B zat er een goede einduitslag in. VVDH-ers herinneren zich Toine nog als Nederlandse keurmeester op de 1ste CA in Schriek. Ondertussen vernamen we dat Jürgen Zank met Eric vom Sportpark 92 punten behaalde in het speuren. De prestaties van de vice-Bundessieger wou iedereen wel volgen gezien de positieve indruk die hij had nagelaten op dat Duitse kampioenschap. We lieten het sportieve even voor wat het was en gingen even verpozen tussen de verkoopstandjes. Grotendeels waren het dezelfde verkopers die we tegenkomen op andere grote manifestaties. Door de concurrentie van de lokale verkopers waren ze wel genoodzaakt hun prijzen een beetje te laten zakken. |
 Caroline Vervecken  haar Imzedrift’s Basta  Robbie de Jong  Ja Doei...te nat! |
Terug in het stadion zagen we RCBA-ster Caroline Vervecken, vrouw van Michel, in het pakwerk een goede aanvang nemen met haar Imzedrift’s Basta. Het ging zeer goed totdat de hond de ingang van het stellen miste. De hond herstelde zich nog wel even maar hield het na een volgende dreiging voor bekeken. Dit voorval was meteen vergeten want er kwam zeer spectaculair pakwerk van de Canadees Ralph F. Gilby met Eisspitzen Billie. Ondanks het missen van 2 verstekken behaalde dit duo nog 95 punten wat door het publiek zeker niet werd tegengesproken. In dezelfde groep behaalde Robbie de Jong na gesmaakt pakwerk 88 punten. De Duitser Bernhard Frais met Ellex vom Salztalblick kreeg “maar” 90 punten en “vergat” een handdruk te geven aan de keurmeester die met zijn hoofd naar de grond toe gericht het gejoel van de toeschouwers nog onderging. Leuk, zo’n direct publiek vol kenners. Rond 16u begonnen zich zeer donkere wolken achter het stadion te verzamelen, en even later kletterde de regen striemhard naar beneden, waarbij het terrein bijna onder water liep. Een echt zomeronweer met veelvuldige donder en bliksem. De hond van de deelnemer die op dat moment bezig was, kwam recht uit zit om zich overvloedig te schudden om zich zo te ontdoen van de steeds harder vallende regen. Na een onophoudend fluitconcert van het publiek nam Diegel de verstandige beslissing de wedstrijd even te onderbreken tot het ergste voorbij was. De deelnemers die na deze onderbreking moesten werken waren in het nadeel. Door de vele plassen schoven de honden tot tegen de deelnemers en bij het apporteren verdwenen de blokken half onder water.
We vroegen ons af of Bundessieger Thomas Lapp, op de speurterreinen op hetzelfde moment aan het werk, ook deze omstandigheden had. Het was 45 km echter droog gebleven en hij behaalde 96 punten.
|
 What the F......  speurveld  Jozef Adamušcin |
Zaterdagmorgen sloot Toine Jonkers zijn WK geslaagd af. Zijn hond ging weliswaar onderdoor in het stellen maar de rest was nog prima, beloond met 90 punten. Ronny van den Berghe deed het met 93 punten beter. Hij zag dat zijn Gringo mooi ging hinderden in de vlucht, maar ook dat sommige beten iets beter konden en dat Gringo regelmatig hoog ging opspringen in de bewaking. Met Crazy Charly ging het minder vlot. Zijn hond mist niet enkel 2 verstekken, hij kiest de verkeerde aflegplaats voor de vlucht, de hond geeft slechte beten en uiteindelijk lost hij niet na de laatste overval. Charly kwam ziedend en crazy afgelopen en iedereen dacht dat hij zijn hond de kop ging inkloppen. Van ontgoocheling smeet hij echter enkel zijn lijn hard op de grond juist naast de hond. Op deze vrije dag waren er veel Slowaakse en Tsjechische toeschouwers extra komen opdagen en een vol stadion was getuige van Charly’s optreden. Een beetje sensatie mag er zijn.
We waren benieuwd naar het speurresultaat van Christine Sonberg want die zat in de groep die om 8u moest speuren. Even later kwamen we haar naast het stadion tegen waar ze goed gemutst haar verhaal deed. Volgens haar zou ze haar hond op de ondergrond waarop ze moest speuren nog niet laten pissen. Ze beschreef het als een mengeling van stoppels, beton, onkruid, maïs en zelfs een stukje kniehoog gras waar de hond een 3-tal meter doorheen moest. Ook waren de lengte van de sporen op deze laatste speurdag merkelijk langer dan in het begin. Hasko had slechts enkele foutjes gemaakt. Een hoek afgesneden en het laatste voorwerp verraste de hond waardoor de verwijzing sneller zou kunnen. Een tijdje had hij ook hinder gehad van de speurlijn die dubbel rond zijn achterpoot draaide. Met 95 punten een zeer goed resultaat en Luc Vernelen kreeg dan ook een verdiende knuffel voor zijn hulp in de voorbereiding. Groot enthousiasme in het stadion toen de Slowaakse topper Jozef Adamušcin zich met zijn hond Ozzy Barnero aanmeldde voor zijn gehoorzaamheidsoefening. Met 96 speuren en 95 punten pakwerk stond die er héél goed voor en de hond, een mooie zware donkergrauwe reu, werkte echt subliem op hoog niveau. Bij de metersprong liep het echter grondig mis. Dat de hond licht raakte bij de heensprong tot daar aantoe, bij de terugsprong nam hij echter gans het toestel mee dat op de grond donderde. De hond kon ook niet anders dan de blok nog laten vallen en een golf van ontgoocheling ging door het stadion. Door deze zware fout met grote puntenaftrek eindigden ze 7de ipv van de gedroomde podiumplaats. De geleider werd bij het verlaten van het terrein door menigeen getroost en de traantjes waren dichtbij. |
 Jürgen Zank  na gedane zaken..  tevreden BD'er |
Johnny Degens kwam mij het nieuws vertellen dat Pierre Wahlström in het speuren met 100 punten de volle pot had gepakt. Dit nieuws verspreidde zich als een lopend vuurtje en de nieuwe wereldkampioen was door iedereen gekend. Dit duo had slechts een puntenverlies van 6 punten over de 3 onderdelen en daar kon niemand meer aan. De spanning verdween daardoor deels uit de wedstrijd. We nestelden ons aan de overkant in het lekkere zonnetje en keken ondertussen met een half oog naar de voorbereiding van de Duitse Jürgen Zank met Eric vom Sportpark. Even slikken voor onze Waalse landgenoot Michael Wagner met Santos v.h. Groot Wezenland want die kwam samen met hem aan de beurt. Toen ze zich gingen aanmelden genoten ze van een grote belangstelling in een sfeervol stadion. Jürgen Zank laat zijn hond Eric vom Sportpark volgen met een mooi opgeheven hoofd, al stuurt hij telkens een beetje met zijn linkerhand die bij iedere oefening voor de snuit van de hond blijft hangen. Ietsje minder perfect dan iedereen hoopte al bleek dat niet uit de uitmuntende 97 punten. Na het afmelden zou de hond de looplijn, buiten het stadion, van de geleider krijgen als beloning.
Michael Wagner liet ook een héél mooi beeld zien ware het niet dat hij véél te traag werkte, naar het ergerlijke toe. Ondanks dat Frédéric Clémens hem langs de zijlijn aanmaande zijn tempo op te drijven bleef het té traag. Mede door een gemiste sta-oefening een magere 78 punten. Daarboven kwam ook nog het bericht dat Caroline Vervecken faalde met 65 punten in het speurwerk. Nu geven de punten van onze anderstalige landgenoten een iets slechter beeld dan het in werkelijkheid was maar ik kan de roep van vele Vlamingen naar gemeenschappelijke selecties best begrijpen. Onze VVDH-reserven Tom Van Snick en Gert Vandersmissen hadden het wellicht beter gedaan. Al maakte Gert geen kans om aan te treden want in de aanloop naar het WK waren door een misverstand tussen Christiaan Decamps (RCBA en officiële coach) en Rinus Bastiaansen (VVDH-coach) de vervangingen niet doorgegeven. In de coulissen hoorden we van Ronny van den Berghe dat hij een sabbatjaar ging inlassen en dat hij wat meer tijd voor Como Vom Bonauer Wald, zijn jonge hond van 15 maand, ging vrijmaken. Hij moest nog de uitslagen van de heupen/ellebogen afwachten al was het vooruitzicht in ieder geval goed. Gewoontegetrouw lieten we de begroetingsavond aan ons voorbij gaan. Een stijf etentje en enkele verplichte toespraken zijn niet echt ons ding. Toen we iets voor middernacht de zaal bezochten was deze bijna leeg en het merendeel van het “hondenvolk” al hotelwaarts. Wie honger had kon nog gerust een stukje eten want het buffet was nog rijkelijk gevuld. Op de dansvloer was het echter nog vollen bak en ze dansten uitbundig op muziek uit de Golden-sixties, gebracht door een goed orkest samen met 2 mooie zangeressen. Om 1u legden ze de riem eraf en een harde kern van blijvers, inclusief veel Vlamingen, moesten afdruipen. |
 Salvatore Fontana  Toon(tje) Verhagen  Christine 93 in the pocket!  John Jabina, tekort gedaan?  in 2008 |
Zondagochtend, de broodjes waren aan het bakken, zag ik zowaar Igor Lengvarský met zijn Duitse herders op de lokale TV. Samen met zijn vrouw maakte onze Slowaakse vriend reclame voor het lopende WK. Toen we hem dit later op de dag vertelde was hij een beetje verbaasd dat hij een TV-vedette was geworden. In de loop van november zou hij ons land nog eens aandoen om via een extra trainingssessie bij Roger Snollaerts zijn niveau wat omhoog te krikken.
Nu was de wereldkampioen wel gekend, voor het podium en de toptien plaatsen waren nog veel gegadigden. Wie top wou zien moest opnieuw vroeg uit de veren. De Italiaan Salvatore Fontana liet in de ochtenddauw met zijn Duitse hond Zeuss von der Germanenquelle een sterk staaltje gehoorzaamheid zien. Hoe die hond in één tijd de blok kon opnemen tijdens het apporteren zie je héél zelden. Even na 8u was het de beurt aan Bundessieger Thomas Lapp. We zagen terug een ontgoochelende oefening. Hij moest zelfs naar de hond kijken om hem in de standen af en sta te krijgen. Gejoel uit het publiek toen hij zijn hond met veel verboden handgebaar duidelijk maakte dat de vooruit-oefening eraan kwam. Die ging zeker niet vlot en toen de hond bijna stopte was er een extra commando nodig om hem terug op snelheid te krijgen. Toch 90 punten waardoor ze op een 8ste plaats uitkwamen. Het (h)eerlijke publiek liet duidelijk horen dat dit voor hen niet kon. Om middernacht nog op de dansvloer en om 9u pakwerk draaien op een WK? Moet kunnen zei de luid aangemoedigde Toon(tje) Verhagen en liet met Onix vom Haus Valkenplatz, op even inbijten na de overval na, zeer goed pakwerk zien. Daarop opnieuw veel aandacht voor de Duitse Jürgen Zank met Eric vom Sportpark. De controle die Jürgen tijdens de BSP over de hond had was totaal zoek. Inbijten en belasten in het verstek, alsook na de overval van het rugtransport om daarna meermaals meters uit te breken toen hij de hond wou meenemen “naar boven” voor het stellen. Met overdreven 91 punten pakwerk bleven ze in de toptien. Onze Waalse Michael Wagner liet zien dat zijn Santos v.h. Groot Wezenland wel degelijk inhoud heeft. Nu nog de bewaking in orde krijgen en leren lossen en dat komt dik in orde. Om 10u waren alle Vlamingen op post om Christine Sonberg aan het werk te zien. Hasko von der Mohnwiese begon niet echt schitterend aan de gehoorzaamheidsoefening. Het volgen kon veel aandachtiger en 1 keerwending liep niet zoals het hoort. De zit kon sneller en bij aanvang van de af-oefening schoot hij even door in de looppas. Daarna ging het steeds beter en de schitterende apporteeroefeningen maakten alles goed. Hasko kon misschien iets vlugger af in de vooruit-oefening maar al bij al totaal een zeer goede oefening met verdiende 93 punten. Ze had een geslaagd WK achter de rug en kwam uit op een voorlopige 4de plaats. Enkel John Jabina met Jabina Dighte kon haar die plaats afsnoepen. Die draaide als laatste die middag en het zag er uitmuntend uit. De hond ging steeds hinderend hangen, stond perfect onder controle en loste steeds correct op bevel. Het beste pakwerk dat we hadden gezien op dit WK. Iedereen die iets van de sport kende zou 97 of zelfs 98 punten durven geven. De keurmeester, Francis Reuther is de naam, gaf 94 punten en ontnam op die manier de 2de plaats van John Jabina waar hij meer dan recht had. Een schande en dat liet het publiek duidelijk merken. Het WK (en dit verslag) zat er, buiten de eindceremonie, op en we besloten direct huiswaarts te rijden om zo de vrachtwagens te mijden op de Duitse snelwegen. Wereldkampioen was dus de Zweed Pierre Wahlström geworden die met een straat voorsprong won voor de Tsjech Jaromír Vácha. Een gedeelde 3de plaats was er voor de Deen John Jabina en de Duitser Wofgang Tuchs. Overgelukkig en verdiend hadden we dan “onze” Christine Sonberg op de 5de plaats met Hasko von der Mohnwiese. Christine, positief en opgewekt van de eerste tot de laatste minuut op dit WK, is een voorbeeld aan het worden, voor zover ze dat nog niet was, voor elke vrouw die zich wil bewijzen in de hondensport.
Het WK eindigde voor enkele Nederlanders met een negatieve noot. Toen ze na de sluitingsceremonie naar hun wagen stapten bleek deze er niet meer te staan. Waarschijnlijk hadden de dieven tijdens de opvallende show van de politiediensten tijdens de ceremonie hun slag geslagen. De politie had getoond hoe ze hun honden vanuit een luidruchtige helikopter dropten om criminelen tot staan te brengen.
|
November 2007
Tekst: Rudy Cleemput
www.rudike.be
realisatie en opmaak
Gerrit Nagel
www.duitseherders.com
|
Ga terug naar Africhting index INDEX |
| © design 2001/2002, G.Nagel: www.duitseherders.com |