Mijn site is voor een breed publiek, en is een van de drukst bezochte Duitse Herder sites van Nederland. Zowel kynologen als africhters vinden hier honden en artikelen van hun gading. Ik hou ervan om de Duitse Herder in een zo'n breed mogelijk perspectief te behandelen. Uitgesproken goed onderbouwde meningen zijn dan altijd van harte welkom, omdat de geinteresseerde bezoeker zich zoveel mogelijk een beeld kan vormen van de diverse artikelen en invalshoeken op mijn site, en zijn eigen plan kan trekken.
Daarom ben ik verheugd de volgende artikelen van Wim v. Oordt te mogen plaatsen op mijn site. Zijn visie en mening zijn een welkome aanvulling ter verbreding van de informatie en kennis van een praktijkman uit de diensthondenwereld. Met diep in zijn hart een zwak voor de Duitse Herder.

Even iets meer over de auteur Wim van Oordt:
Ik ben een Nederlander en woon sinds 7 jaar in België. De basis van mijn intresse in het africhten en werken met honden ligt in Nederland. Mijn eerste diensthond was een Duitse herder van het ouderwetse grove type. Een kei van een hond met een karakter waar je u tegen zei. Zowel de specifieke Schutszhund programma's als wel Politiehond 1 en 2 van het KNPV werden eigenlijk redelijk makkelijk behaald. Ik werkte in die periode als hondengeleider voor een Nederlandse bewakingsfirma. Ik heb ruim 4 jaar met Quinto kunnen werken, toen moest ik hem laten inslapen ten gevolge van een kankergezwel in de buik.

Naar mijn verhuizing naar België. Kwam ik ook hier weer terecht in de bewakingssektor, uiteraard als hondengeleider. Inmiddels werkte ik met Mechelse Herders aangezien ik geen Duitse Herder kon vinden die aan mijn verwachtingen voldeed.
Onder invloed van de praktijk als diensthondengeleider kwam ik meer en meer tot de vaststelling dat de gewone africhtingsprogramma's, hoe leuk en sportief ook, niets te maken hebben met de praktijk van elke dag. Overigens is er in België op dit moment geen opleidingseis voor diensthonden. Aan de eene kant is dat een goede zaak maar tegelijkertijd leidt dit ook weer tot allerlei absurde situaties. Een bewakingsagent die met een Labrador een winkelcentrum bewaakt is hier echt niet vreemd, maar dit terzijde.

Mijn toch al aanwezige kritische houding tegen de bestaande africhtingsprogramma's is ontstaan door het volgende voorval:
Tijdens een surveillance in de metro van Antwerpen werd ik geconfronteerd met een zeer agresief heerschap dat duidelijk onder invloed was van drugs. Na herhaaldelijke pogingen mijnerzijds om de persoon met zachte hand buiten te krijgen deed de persoon een aanval op mij. Mijn hond reageerde direct en bracht de aanvaller tot stilstand. Perfect zul je zeggen! Maar nu komt het. Naief als ik was had ik mijn hond volgens de gangbare regels binnen de verschillende SPORTprogramma's leren bewaken. Hij zat dus al blaffend met z'n snuit bijna in het kruis van de aanvaller. Voor een 'normale' verdachte zal dit voldoende indruk maken zodat hij zich wel 100 keer zal bedenken om iets uit te halen. Echter iemand die volledig onder invloed is van een geest verruimend middel denkt dat hij alles kan en is dus absoluut niet onder de indruk van die hond! Om een lang verhaal kort te maken, de bewuste persoon schopte mijn hond keihard in z'n ribben en deed daarna een aanval op mij. Ik kon gelukkig een en ander ten goede keren, maar mijn hond lag met 4 gebroken ribben op de grond. Nu ben ik absoluut niet sentimenteel, maar daar was ik kapot van. En waarom? Omdat ik inzag dat dit MIJN FOUT was! Ik had mijn hond nooit mogen leren om op deze manier te bewaken. Nadat mijn hond genezen was heeft het mij ruim 4 maanden gekost om mijn hond weer zover te krijgen dat ik hem in mijn werk kon gebruiken.

Vanaf dat moment heb ik resoluut gebroken met alle sportprogramma's. Onder sport zie ik overigens ook de KNVB toestanden. Op dit moment ben ik nog steeds werkzaam als hondengeleider, en nog steeds op zoek naar de "perfecte" hond. Zelfs binnen de Mechelaars begint dit al een zoektocht te worden. Vandaar dat ik veel intresse heb voor de rassen die van oorsprong als bewakingshond zijn ontstaan. De Perra de Presa Canario of Canary Dog heeft op dit moment mijn intresse evenals de Boerboel.
artikel geschreven in 2001.