Stop
de waanzin!
Het schijnt gebruikelijk te zijn
om zo rond de jaarwisseling terug te staren op wat geweest is en allerlei vage
maar ongetwijfeld goede voornemens op te sommen voor het nieuwe jaar. Nu met al
die millennium gekte, terwijl de nieuwe eeuw feitelijk pas in januari 2001
start, moet dat nog veel meer en veel groter.
Ondanks het feit dat ik normaal weiger mijzelf te conformeren met de massa,
ontkom ik er toch ook niet aan om dit tijdstip aan te grijpen voor enige
"hondse" beschouwingen. Dit met de hoop mensen wakker te schudden.
Met de hoop mensen te mobiliseren. Met de hoop om onze waardevolle K9-partners
te behoeden voor de totale uitroeiing.
De verwoesting van de diensthonden is in volle gang. Verschillende rassen, die
vroeger als diensthond perfecte prestaties leverden, zijn kapot gefokt omdat
ze, vaak onder invloed van TV programma's, opeens populair werden. Maar dit is
nog niet eens de belangrijkste reden. Persoonlijk ben ik van mening dat de
invloed van de showring en die van de sportafrichting, met programma's zoals
Schutzhund en IPO, een rampzalige invloed hebben gehad op de verwoesting van
rassen zoals b.v. de Duitse Herder, de Rotweiller, Dobberman Pincher, Boxer,
Bouvier en nu ook zelfs de Mechelse Herders. En hebben we nu het ergste al
gehad?
Ik denk het niet.
Onder invloed van de overheden, die met allerlei belachelijke wetgeving, zoals
de lijsten van gevaarlijke honden, begonnen zijn aan de uitroeiing van
hondenrassen, huilen de z.g. Kynologenverenigingen met de wolven in het bos mee.
Worden er programma's ontwikkeld om karaktertesten te doen. Worden er
fokprogramma's ontwikkeld om de K9-Partners te muteren tot willoze, hersenloze
en vooral karakterloze schepsels. De honden goeroes, die aan de ene kant
(terecht) kritiek hebben op de politiek, prediken aan de andere kant
schaamteloos dat fokkers de aangeboren beschermingsdrang van onze waardevolle
K9-Partners moeten wegfokken.
Van alle rassen die ik hierboven noemde zijn alleen de Duitse herder en de
Mechelse herder wellicht nog te redden. De andere rassen zijn dood, met hier en
daar nog een enkele fokker op de hele wereld die in staat is gebleven om enkele
exemplaren voor de diensthonden africhting te bewaren.
De Hollandse herder, die tot op heden redelijk ongeschonden uit de strijd kwam,
is inmiddels ten volle ontdekt door de showring, dus daar is de afval nu ook
begonnen. En wie is de volgende?
In het maandblad "Onze Hond", van januari 2000 stond een artikel over
de Hollandse Herder. In de inleidende teksten las ik de zin, ik citeer:
"Er is ook nooit geprobeerd het ras te verbeteren." Einde citaat.
Nee, Goddank niet, blijf er verdomme dan ook vanaf. Maar nee hoor, enkele
alinea's later wordt een dan een z.g. keurmeester aan het woord gelaten. Nu is
de waanzin compleet, ik citeer; "Dan nu het keuren van de honden op de
foto's. Ik kan ze niet even laten verstappen, omdat ze verkeerd zijn neergezet
en die halsbanden zitten te strak." Einde citaat. En in de z.g.
keuringsverslagen van de diverse foto's lees je dan dat alle hondjes toch wel
beter neergezet hadden moeten worden.
Kun je dat met droge ogen lezen.
Verder in dit blad is de Boerboel aan de beurt. Een ras, GELUKKIG, nog niet
bekend bij het grote publiek, en NOG VEEL GELUKKIGER, niet erkend door de FCI.
Hoelang duurt het voordat de Boerboel aan de beurt is? Zodra het ras door de
FCI geregistreerd is kan de verwoesting in alle hevigheid losbarsten.
Het is de allerhoogste tijd dat de echte diensthonden fokkers, trainers en
geleiders, in de bres springen voor hun waardevolle en trouwe K9-partners. En
gaan vechten, keihard vechten om de totale verwoesting te voorkomen.
In het verleden heb ik verschillende hondenshows bezocht en steeds vaker vroeg
ik mijzelf af wat ik daar nu eigenlijk deed. Ik verwonderde mij erover hoe
mensen nu kunnen gaan staan kijken naar honden die niet eens meer recht op hun
poten kunnen staan, waarvan de neus zo kort is gefokt dat ze niet eens adem
kunnen halen. Honden waarvan het lijkt of ze aan de drugs zijn omdat ze niet
eens meer bewegen. Die keurig neergezet moeten worden, het ene pootje iets naar
voren, het andere iets opzij om zo voordelig mogelijk uit te komen voor het
figuur dat men keurmeester noemt.
Ik ga er niet meer naar toe. Ik vind het de hoogste vorm van vernedering voor
"man's best friend". Ik wordt misselijk als ik die hondenliefhebbers
zie applaudisseren als er weer iemand een "kampioenstitel" heeft
weten te plakken op een kreupel en hersenloos schepsel enkel en alleen bij de
gratie van een of ander onnozele figuur met het woord keurmeester op zijn jas,
die niet in staat is goed van slecht te onderscheiden. "Onnozel ?"
ja, want kon hij goed van slecht onderscheiden dan was hij niet daar op die
tentoonstelling. Waarbij het dan nog het ergste is dat dit
"genenmateriaal" moet bijdragen aan de ontwikkeling van een bepaald
ras.
Ook de sportafrichting doet stevig mee om de diensthondenrassen naar de
vernieling te helpen. Het gerommel met stambomen, verwisselen van pups en meer
van die praktijken om maar aan de top te komen. Want de punten zijn heilig.
Stap een willekeurige vereniging binnen en kijk naar wie de meeste aandacht
uitgaat. Juist, naar die geleiders die aan de top meedraaien. Een beginnende
geleider staat onderaan. Honden die toevallig net iets te sterk van karakter
zijn worden als afdankertjes verkocht aan het leger. Want daar zijn geen goede
punten mee te behalen. Zo creëert men honden die alleen op het vertrouwde
plein, met de vertrouwde helper / pakwerker kunnen winnen. En als men dan bij
een andere vereniging moet spelen gaat men er eerst een paar keer oefenen om de
hond aan dat nieuwe plein te laten wennen. En dan moeten alle onderdelen wel in
dezelfde volgorde afgewerkt worden want anders snapt "fikkie" er
helemaal niets meer van.
Zelfs de gewone kynologenverenigingen met hun programma's hebben al lang door
dat oefeningen veranderd en constant aangepast moeten worden om hun honden
actief te houden. Agility en Canicross zijn daar mooie voorbeelden van. Maar
dat heeft de sportafrichting kennelijk nog steeds niet door. Die blijven maar hangen
in programma's die niets met de werkelijkheid van een diensthond te maken
hebben.
Ik vecht niet tegen tentoonstellingen of tegen sportafrichting. Dat is mijn
interesse niet. Het is geen oorlog tussen diensthonden en sporthonden.
Tenminste, niet zolang ze allebei blijven op het terrein waar ze voor afgericht
zijn. Nee, het gaat om het gevecht van die enkele fokker en trainer ter wereld
die pal naast zijn K9-Partner blijft staan en zich inzet om zijn dieren te
behoeden voor verval. Mensen die dwars tegen de politiek van showring of
sportclub, vaak niet eens ingeschreven bij federaties of kennelclubs, bezig
zijn, heel bewust bezig zijn met het fokken van diensthonden. Mensen die niet
heet of koud worden van puntjes, lintjes of bekers. Die niet vooraan onder de
schijnwerpers willen staan.
Maar die honden fokken en trainen, die hersens hebben. Honden die het verschil
kennen tussen een bijtmouw en een arm en zo stabiel van karakter zijn dat ze
het ene moment de hand van een kind likken maar een seconde later de arm van
een aanvaller breken, zonder dat de geleider maar de minste angst behoeft te
hebben dat de hond daarna ook het kind zal aanvallen.
Onze honden zijn het gevecht meer dan waard. Honden begrijpen veel meer dan wij
ooit zullen weten. Ze voelen stemmingen en intenties feilloos aan. Daarom zijn
honden juist ook zo waardevol. De therapeutisch waarde van de hond wordt ons
pas de laatste jaren een beetje duidelijk. De mensen van de VZW Chakka, die met
hun honden b.v. gehandicapte kinderen bezoeken zullen die direct kunnen beamen.
Honden voelen feilloos onze bedoelingen, onze stemmingen, onze angst. En
ondanks onze tekortkomingen, onze verwerpelijke fokprogramma's die honden
opleveren met genetische problemen, is er geen enkele dier dat zo duidelijk de
wil tot dienen, tot beschermen laat zien.
Dit is wat ik denk. En het kan mij niet schelen wat jij er van denkt. Het is
tijd dat we ons realiseren wat we aan het doen zijn en gaan werken aan de
toekomst voor onze K9-Partners. Ik ben er van overtuigd dat deze waardevolle
vrienden meer en beter verdienen dan nu het geval is.
© D.W. Van Oordt
wim's index