Verleidingssporen worden bij het Speurhond(Sph) I en II examen gelegd. Bij het Sph I, wordt hij gelegd 30 minuten, na het uitlopen van het originele spoor (vaste spoor).
Bij het begin van het speuren is het vaste spoor 3 uur oud, en het verleidingsspoor 2,5 uur oud.
Bij Sph II, wordt de verleiding gelegd, een half uur voordat de hond begint. Het vaste spoor is dan 3 uur oud, de verleiding een half uur.
Hij is dus nog vers, en geeft sterke geur af.
Om op het "verleidingsspoor" te trainen, moeten we weten hoe de hond de verschillende sporen ervaart. De hond kan de sporen op "versheid" onderscheiden.
Individu gebonden geuren van de sporenlegger zal de hond waarschijnlijk niet meer herkennen, omdat de sporen meestal gelopen met gummie laarzen.
Dus moet de hond de verschillen waarnemen op grond van de verschillen in bodembeschadigingen. En dat is precies wat hij doet, de geuren veranderen gedurende de "ligtijd"
van het spoor. Dit leert de hond te onderscheiden.
Als we de hond getraind hebben volgens deze handleiding, die je hier gelezen hebt, kunnen we al vrij vroeg beginnen met het trainen op verleidingssporen. Daartoe leg je het originele spoor (vaste spoor), gewoon met voedsel op de omschreven manier. De verleiding wordt gelegd zonder voer. De hond zal snel oppikken, dat op het vaste spoor blijven meer oplevert voor hem. Belangrijk is dat je de verleiding een half uur later legt. Als de hond bij de verleiding aankomt, moet hij de verschillen in geur van de twee sporen leren onderscheiden. Dat is het doel van de taining. Hij moet leren dat hij op het verleidingsspoor NOOIT bevestigd (beloning) wordt! Laat de hond zich dit zelf leren en ervaren, als hij de verleiding op wil gaan, laat hem dan ook een paar meter gaan.
Als hij zich na een pas of 5-6, niet zelf corrigeert, moet je hem helpen. Je haalt de hond terug, en zet hem opnieuw aan, op het vaste spoor. Een meter of 3 voor het punt waar de verleing het vaste spoor kruist.
Een andere mogelijkheid is om passieve dwang te gebruiken. Dan blijf je gewoon staan, en je houd de hond d.m.v. de lijn gewoon tegen. Hij kan nu niet meer verder het verleidingsspoor op,
de hond zal waarschijnlijk wat gaan "cirkelen" Als de hond vanuit zichzelf zich weer in het vaste spoor begeeft, moet je hem direkt weer lijn geven, zodat hij verder kan zoeken.
Hierdoor leert de hond zelf het konflikt oplossen.
Een ervaren hond, die niet meer in elke voetstap een brokje behoeft, kun je anders trainen:
Het vaste spoor ligt reeds, als je nu een half uur later het verleidingsspoor legt, zullen de twee sporen zich kruisen. Je legt vlak achter de "kruising" een hoopje voer, hiermee leert de hond, dat als hij het verleidingsspoor geen aandacht geeft, hij direct erna positief wordt bevestigd door het voer. Het deponeren van het voer op de juiste plek, moet je wat handigheid in krijgen. Omdat je dit pas doet bij het uitlopen van het verleidingsspoor. Dus je moet wat buigen en strekken om het op de juiste plaats te krijgen. Als de hond dit goed doet, kun je de afstand van het hoopje voer ook vergroten t.o.v. de kruising. En kun je misschien het voer al neerleggen tijdens het lopen van het vaste spoor, als je een duidelijk herkenningsteken in het landschap hebt, om de plaats exact te herkennen.
 |
 |
 |
| TERUG- | INDEX- | VERDER |