HET EERSTE VOORWERP

Op elk spoor worden voorwerpen gelegd, de hond heeft twee keuzes om je opmerkzaam te maken op deze voorwerpen.

1- Het voorwerp naar de geleider brengen.

De hond neemt het voorwerp op en brengt het naar de geleider. De geleider moeten dan gelijk blijven stilstaan, en mag niet op de hond inlopen. Dit is een moeilijke methode, die slechts zelden aangeleerd wordt. Als de hond op deze manier werkt moet het ook aan de keurmeester meegedeeld worden voor het speuren begint op een examen.

Gevaar bij deze methode is, dat de hond het voorwerp laat vallen op weg naar de geleider. Dan ben je de punten voor het vinden van het voorwerp gelijk kwijt. Ook is het niet praktisch. Stel je hebt een politiehond die een dader vervolgt, de dader laat een wapen vallen. Door dat de hond het op zou nemen in de bek, zijn gelijk veel vingerafdrukken verdwenen. Ook kunnen zaken als haren en bloed met oog op DNA onderzoek verloren gaan. De tweede methode verdient de voorkeur.

2- Het voorwerp verwijzen

Hier leren we de hond dat hij bij het voorwerp aangekomen. Door middel van liggen of zitten of staan, er ons op attent maakt dat hij wat gevonden heeft. Alledrie de varianten zijn geoorloofd tijdens een examen, wisselen mag ook. Dit geeft echter geen mooi beeld, en zou de beeldvorming op kunnen roepen dat er weinig getraind is. Het makkelijkste is liggen aanleren bij het voorwerp, er zijn echter honden die dit verdommen, deze kun je het zitten aanleren.

Zelf gebruik ik alleen het "af" bij het voorwerp. Belangrijk is dat we hier geen druk op de hond leggen. Het voorwerp moet bij de hond, altijd een positieve associatie oproepen. Hoe we dit aanleren kom ik nog op terug verderop. Als er toch dwang (lijncorrectie) moet plaats vinden, train dit dan niet op het spoor maar seperaat.

Praktijk bij het voorwerp

Ik heb al genoemd dat er ongeveer vijf stukjes voedsel op het voorwerp gelegd moeten worden. Dit gebruiken in de eerste plaats om de hond daadwerkelijk te doen stoppen bij het voorwerp. Het voedsel is hier voor ideaal, het voorkomt in eerste instantie kommando's of lijncorrecties. In de tijd die de hond nodig heeft om het op te eten zorgen wij dat we bliksemsnel bij de hond zijn. Je knielt rechts van de hond, en houd al een hand met voer klaar. Als de hond de brokjes op het voorwerp op heeft worden we aktief. We maken de hond op de gesloten hand attent, we houden de vuist zo dat de vingernagels naar de snuit van de hond wijzen. Je brent nu langzaam je hand van de snuit naar de bodem, de hond zal proberen het voedsel te bemachtigen. Hij zal zich als het ware onder de hand graven, om erbij te kunnen. Des te dichter de hand bij de grond is des te kleiner maakt de hond zich, meestal gaat hij hier zelf al "af". Als de hond ligt gaat de hand bliksemsnel open, en je gooit de brokjes op, of bij het voorwerp.

Dit is een heel natuurlijke methode. Vooral omdat de meesten bij hun pup ook deze manier gebruiken om het afgaan te leren (de hand naar de grond) zal dit vaak weinig problemen op leveren. Als dit de hond niet in zijn jeugd is bijgebracht, kun je dit ook gewoon thuis wat oefenen in de woonkamer of buiten.

Als de hond door deze methode is gaan liggen, zijn we er nog niet. Je moet nu snel zijn, voordat de hond het voer opheeft moet je alweer de volgende ronde voer klaar hebben. Het beste is als de hond niet ziet waar het voer vandaan komt.

In geen geval moet je het voer uit de hand laten eten. Laat de brokjes gewoon op of naast het voorwerp vallen. Het beste is als je een manier bedenkt waardoor de hond geheel op het voorwerp is gefixeerd, als zijnde de oorsprong van al dat lekkers.
Als je het voer uit de hand gaat geven, gaat hij zich op je hand fixeren (of de zak waar het uitkomt). Dat is niet de bedoeling, je hebt kans dat de hond zich later bij het verwijzen, al naar jouw toe gaat draaien omdat hij weet dat jij de brenger van het lekkers bent. Dit is foutief en weer moeilijk eruit te trainen.

Gaat de hond uit zichzelf al bij het voorwerp liggen, omdat hij zo immers voer krijgt. Dan kun je ook stoppen met voer op het voorwerp te leggen. Als de hond zelfstandig gaat liggen, zorg je weer dat je bliksemsnel bij hem bent, en je voer op het voorwerp legt. Het beste is nogmaals als de hond niet kan zien, waar het voer vandaan komt.

Een Tip: Gooi snel een brokje op de grond, de tijd die hij nodig heeft om dit te op te eten, komt de rest uit de hand. Zo kan hij niet zien waar het vandaan komt.
Dit spoor wordt nu net zolang getraind totdat de hond het hele spoor netjes uitwerkt en netjes verwijst.

Het tonen van het voorwerp

Het voorwerp moet na het verwijzen, door de geleider in de lucht gehouden worden. Dit is een kritisch punt. Als je vanuit je kniel positie omhoog gaat, wil de hond meestal ook opstaan. Dit moeten we verhinderen, en toch moeten we voorwerp optillen. In de eerste plaats omdat het een eis is bij het examen, en in de tweede plaats kun je ook niet alle voorwerpen zo maar laten liggen op het spoor.

Hoe moeten we dit aanpakken?
Het is natuurlijk een opbouwfout als de hond bij jouw opstaan, gewoon zonder bevel verder gaat met speuren. Het kan ook gebeuren als je han weer naar de speurlijn gaat. De hond mag pas verder speuren, als jij de speurlijn vast hebt, in de juiste positie staat, en het kommando "zoek" geeft.

Normaal zou het moeten werken, de meeste problemen komen als je te snel in de opbouw verder laat speuren. En de hond dus leert dat er na het voorwerp nog meer lekkers te halen is.

Een tip: Til het voorwerp een klein stukje omhoog, kijk goed naar de hond. Hij mag niet opstaan, leg het voorwerp weer neer, en geef nog twee brokjes erbij. Herhaal deze ceremonie een keer of drie, de hond leert zo dat er ook nog voer komt na het omhoog tillen van het voorwerp. Dit kun je ook doen met de speurlijn, lijn pakken, blijven staan, brokje geven.

De afronding bestaat eruit, dat je het voorwerp weg steekt, de grondpositie inneemt de gewone lijn aan zijn halsketting doet, en je het terrein verlaat. Laat hem niet meer met zijn neus op de grond, het speuren, voor vandaag is voorbij.

Pas als de hond dit eerste voorwerp netjes verwijst, kun je verder gaan met de opleiding. Als je tot hier bent gekomen met de hond alles bij te brengen, verdien je weer een grote pluim. Je hebt de meeste hindernissen voor een VH I examen al genomen, de rest is kinderspel.

Het verwijzen apart trainen

Je kunt het verwijzen ook appart trainen, dus niet tijdens de speur training. Je zoekt gewoon een grasveld op, doet de hond aan een wat langere lijn, geen speurlijn! Je neemt een sleutelhoesje, en vult het met voer. Maak de hond erop attent, en gooi het hoesje een meter of drie voor de hond neer. De hond wil erna toe, laat je meetrekken met de hond. Bij het hoesje aan gekomen, geef je het kommando "af".
Dit kommando mag alleen bij deze oefening gegeven worden. Laat je niet verleiden, dit ook tijdens het speuren te doen!

Als de hond bij het hoesje afligt, ga je snel door de knieën, en opent het hoesje. Herhaal dit spelletje een paar keer, en het duurt niet lang of de hond gaat uit zichzelf al liggen.

Het voordeel is hierbij dat bij lichte dwang (rukje aan de riem) de hond dit niet verbind met het speuren. Ten tweede ligt de hond altijd recht voor het voorwerp, omdat je van achteren komt.
Nadeel is, dat je moet opletten dat de hond het hoesje niet in de bek neemt. Als hij dat bij deze oefening mag, bestaat het gevaar dat hij bij het speuren ook op de voorwerpen gaat liggen kauwen. En dit is foutief.

TERUG- INDEX- VERDER