Veel mensen die voor het eerst een Clubmatch of Jonge Hondendag bezoeken verbazen zich over de drukte rondom de ring. Schreeuwende, fluitende, toeterende en hardlopende mensen……..

Op een clubmatch of Jonge Hondendag loop je niet zelf met je hond in de showring. Een voorbrenger loopt met de hond en doet de standkeuring. De hond moet zich immers showen, hierbij loopt hij bij voorkeur een meter of twee voor de voorbrenger. De lijn moet op spanning staan. De eigenaar (de Haas) probeert buiten de ring de aandacht van de hond vast te houden. Zodat de hond zich optimaal presenteert en showed. Actieve uitstraling, gespannen spieren, alertheid. De hond zoekt als het ware zijn baas in de drukte rond de ring. En heeft de natuurlijke drift/drang om zijn richting op te blijven lopen als hij wordt geroepen.

waar is mijn baas?

Zou de eigenaar zelf met de hond lopen, is het gevaar dat de hond te volgzaam naast hem gaat lopen. Immers trekken mag normaal bij het baasje ook niet. Om voor de keurmeester de hond goed te kunnen beoordelen dient hij dus voor de voorbrenger te lopen. Vooral het gangwerk in stap en in draf komt zo tot uitdrukking. Het aandacht vasthouden is per hond verschillend. Sommige honden hebben de baas echt drie meter voor zich nodig en moeten hem regelmatig zien om “alert” te blijven. Bij andere honden echter moet het aanroepen en zich tonen zeer spaarzaam gebeuren. De hond kan ook te enthousiast worden en gaan ploegen, steigeren, luid blaffen, zich overtrekken.

Het op de juiste dosering toepassen van het aanroepen en het zich tonen van de baas dient goed geoefend te worden, zodat je later op een evenement niet daarmee nog moet gaan experimenteren.

Bij de ringtraining op de kringgroep heb je geen publiek, of mensen rond de ring die het zicht voor de hond wegnemen. De situatie in het “echie” is ook altijd anders als op een training. In dit verband dient de communicatie (ook non verbaal, gebaren) tussen de baas (de haas) en de voorbrenger duidelijk van te voren zijn afgesproken. # meer/minder aanroepen, mond dicht # Je meer laten zien/wegwezen (onzichtbaar) # Verder weg/ dichter bij lopen vd haas Hiernaast typisch gebaar (vingertje omhoog) van de voorbrenger, dat de hond aangeroepen moet worden door de haas.

De voorbrenger loopt dus in de showring de haas op afstand rond de ring. Dit bemoeilijkt het verbale contact tussen die twee. Handig is het dan ook om ook iemand bij het “team” te hebben die passief in de taakverdeling is. Maar als boodschapper kan fungeren tussen voorbrenger en haas als er onduidelijkheden zijn. Ik heb het vaak zien gebeuren dat de haas op den duur maar een ding in gedachten had…ik ben KAPOT….ik moet het volhouden….hijg, hijg en de naam vd hond maar roepen….terwijl de voorbrenger van zijn hond zeer duidelijk kenbaar maakt in de ring dat hij vooral moet zwijgen…….

Het spreekt voor zich dat de voorbrenger en haas of hazen voor één hond een puike conditie moeten hebben. Nieuwelingen verkijken zich vaak op de duur van een loopkeuring en moeten door conditiegebrek midden in de loopkeuring afhaken.

Doorgewinterde honden met veel showervaring, hebben het hazenspel vaak minder nodig. Door hun ervaring showen zij zich zelf al.

Haas tussen publiek, met "hulpmiddel"

Hazen (met de armen omhoog) met twee onsportieve, namelijk in de ring. Dat ziet een ringmeester niet graag!

Ben je als eigenaar niet in staat om dit intensieve rennen een tijd lang vol te houden. Dan kan een alternatief zijn om met vier bekenden van de hond te werken. Ieder op een hoek van de ring. Zodat vanuit elke poot van de ring (rechthoek) er iemand is die de hond kan aanroepen.

De vraag is of de hond op alle vier even enthousiast zal reageren, en of het nadeel van het statische van op een vast punt staan zal werken vooral bij veel geluid en drukte van anderen.

Als toeschouwer dien je ook rekening te houden met de doldrieste hazen rond de ring. Het zal nog vaak gebeuren dat een op een volle snelheid zijnde haas, met zijn hoofd schuin naar achter om zijn hond en voorbrenger te zien frontaal op een toeschouwer botst die deze procedure van het “hazenspel” niet bekend was. En net even iets te ruim in het “hazenpad” een patatje staat te eten.

Uiteraard verdient het aanbeveling alvorens mee te doen aan evenement er eerst een paar te bezoeken en de procedures en gang van zaken eens goed in je op te nemen.

Ik wens een ieder veel plezier met de trainingen en succes op de evenementen met zijn of haar hond.