Ook op clubmatches constateert men een langzame ontwikkeling diehet aankeuren van de honden doen bepleiten. De grootste waardering vinden we gelukkig bij de fokkers. Zij kiezen veelal bewust voor uitsluitend aangekeurde reuen als fokpartners terwijl men ook de aangekeurde teven als zeer waardevol beschouwt. Het percentage nakomelingen uit keurfok (wanneer zowel vader- als moederhond goedgekeurd zijn) neemt toe, alhoewel het percentage "keurfok" het totaal van de dek- en geboorte- meldingen nog steeds uiterst gering is.

Ook hier is nog een lange weg te gaan. De eerste stappen zijn echter reeds gezet, hetgeen zich uitte in de extra waardering van de Commissie Kynologie van goede rontgenresultaten en africhting bij het kennelnieuws en op de puppylijsten. Verheugend ook dat het de Verenigingsraad (het hoogste college in de V.D.H.) was dat om de vermelding van de africhtingkentekens in het kennelnieuws ver- zocht.

De "fokgeschiktheidskeuring' kan pas zinvol zijn, wanneer zij steunt op een brede basis. We moeten beseffen dat aangekeurde dieren in bijzondere mate aan de raspunten beantwoorden. Een aankeuring beslist niet over het wel of niet toelaten van de hond voor de fok. Deze vrijheid en verantwoording blijft in ons land berusten bij de eigenaar van de teef.

Wel doet een keuringskeurmeester, daartoe geautoriseerd door de rasvereniging, uitspraak of de hond voor de fokkerij geschikt of aanbevolen geacht wordt. We mogen stellen dat aangekeurde honden op grond van hun verschijningsvorm, gezondheid en gedrag fokwaardige honden zijn. Zeer teleurstellend blijft het dat in sommige provincies de aankeuring niet van de grond wil komen. Hier ligt een zwaarwegende en verantwoordelijke taak voor de afdelingsbesturen. Trek aan de bel, activeer en stimuleer en geef het goede voorbeeld !

Comm. Kynologie der V.D.H.: Peter v Oirschot
Bron: VDH blad
(volledige tekst) No 12 1978