| Elleboog dysplasie is een algemene term die eigenlijk vier aandoeningen omvat: | 
| a. opperarmbeen b = spaakbeen c = ellepijp 7 = de voorrand van het spaakbeen 8 = de voorrand van het desbetreffende stukje bot 9 = de bovenrand van een uitsteeksel van de ellepijp |
Osteochondrosis Dissecans (OCD)
Deze vorm komt voornamelijk voor bij de grotere, snel groeiende rassen bij pups tussen de vier en twaalf maanden. Meestal zijn de schouder- en ellebooggewrichten aangetast. OCD is een aantasting van de kraakbeenlaag van het gewricht. Bij trappenlopen (met name naar beneden) kan zo'n beschadiging van het kraakbeen (makkelijker) voorkomen. De gevoeligheid voor het optreden van deze beschadiging is waarschijnlijk erfelijk. De symptomen bestaan uit een geleidelijk optredende kreupelheid, de paslengte naar voren wordt verkort, het gewricht raakt overvuld en de poot wordt naar buiten gedraaid.
Los Processus Coronoideus (LPC)
Tijdens de verbening van het processus coronoideus op de leeftijd van 4 tot 5 maanden kan het losraken door een ontwikkelingsstoornis, overbelasting en/of overgewicht. Mogelijk kan dit worden verergerd door te veel calcium in de voeding.
Na het afbreken zijn er drie scenario's voor het vervolg:
Los Processus Anconeus (LPA)
Grote rassen: tijdens de verbening treedt verval op van het kraakbeen, waardoor het processus anconeus los raakt.
Kleine rassen: de groeischijf in de ellepijp sluit vroeger dan die in het spaakbeen, waardoor er krachten op het processus worden uitgeoefend die tot een breuk leiden. Net als bij het Los Processus Coronoideus zijn er drie vormen. De verschijnselen die optreden tussen de 6 en 9 maanden bestaan uit kreupelheid, zwelling van de elleboog en pijn bij het bewegen van de elleboog.
De aandoening mondt uit in artritis, waardoor (chirurgische) behandeling en aangepaste beweging noodzakelijk zijn. In de Verenigde Staten wordt op kleine schaal getest op deze afwijking. Hierbij valt op dat bij alle geteste rassen de aandoening meer voorkomt bij reuen dan bij teven (cijfers van de OFA). Dit verschil komt zelfs bij grote aantallen (>1000 per ras) in significante hoeveelheden naar voren (25-50% meer dysplastische ellebogen bij reuen dan bij teven).
Degeneratieve Gewrichtsziekte
Dit omvat een degeneratie van het kraakbeen dat echter niet gepaard gaat met een ontsteking. Ook deze aandoening kan met röntgenfoto's worden opgespoord.
Verschijning
Enigszins rasafhankelijk zijn er meerdere verschijningsvormen. Zo zien we bijvoor-beeld bij de Duitse Herder met name het ontstaan van een groot, niet vastgegroeid botstuk aan de bovenzijde van het gewricht (de losse processus anconeus, LPA) en bij de Rottweiler met name een klein los stukje aan de binnenzijde van het gewricht (de losse processus coronoideus, LPC). Bij een aantal andere hondenrassen (Molossers, Berner Sennenhonden, Labradors, New Foundlanders etc.) komen we vaak een mengbeeld tegen van de LPC en het loslaten van een stukje kraakbeen aan de binnenzijde van het gewrichtsvlak van de bovenarm (de osteochondrosis dissecans, OCD).
Verwante onderwerpen:
Heupdyplasie klik hier
Fokwaardeschatting klik hier
PennHip methode klik hier
|
Ga terug naar Artikelen index INDEX |
| © design 2001/2002, G.Nagel: www.duitseherders.com |