 | ©foto's Aniwa.com: Pictures Christophe Hermeline/Doxicat
|
2003 Sieger Show Impressions
Er is een politieke omwenteling geweest in de metaforische burelen van de SV. En menigeen vroeg zich af wat het effect op de honden en hun beoordeling zou zijn. Het keuren van de gebruiksklasse op de BSZS werd met argusogen bekeken dit jaar. Uit onderstaand verslag kunnen we concluderen dat de machtswisseling weinig effect op de beoordeling van het ras heeft gehad. De vorige president is er uit gezet, niet omdat hij niet capabel was. Maar omdat hij vooral slecht scoorde op het intermenselijk vlak en op communicatieve vaardigheden. Peter Messler streek velen tegen de haren in, en had het imago van een arrogante en koele man.
De verkiezing van het nieuwe bestuur was een rommelige procedure, en voor velen nog steeds chaotisch. De voormalige vice president Herr Henke een “werkhonden man”, is nu president. Verschil met het verleden is dat hij geen openklasse op de BSZS keurt. Erich Orschler werd aangewezen om de openklasse reuen te keuren. De openklasse teven werd wederom gekeurd door Leonard Schweikert, maar de verwachting is dat het volgend jaar anders zal zijn.
De gekozen Herr Raiser, een bewezen africhter tot Bundes Zuchtwart zorgde voor de meeste commotie. Zijn controversiële interviews en zijn harde bewoordingen vielen bij velen in het verkeerde keelgat. Door de africhters wordt hij op handen gedragen, kortom een hectische situatie. Dit escaleerde nog toen Raiser uit zijn ambt werd gestemd. Hij dit vervolgens bij de rechter bestreed en in zijn gelijk werd gesteld. En er nu een verre van stabiel bestuur zit in de SV.
Nu de show waar het om gaat tenslotte. Het was weer een genoegen de top van ons ras te mogen aanschouwen in Ulm. Ik heb het idee dat het ras in de breedte iets is verbeterd. Ik zag verschillende honden die beter waren in de anatomie als hun vader. Terwijl we niet meer de supersterren in de beweging hebben als Karly Arminius, Timmo Berrekasten en Chipsi Herdersfarm, zag ik toch enkele zeer uitzonderlijke jonge honden die dicht in de buurt kwamen van de genoemde legendes.
Voor mij is het van vitaal belang om de totale hond te bezien. Dus geef ik verslag van zowel het africhtinggedeelte als het showgedeelte. Niet alle top honden presteerden goed bij het pakwerk en appél gedeelte. En de uitschieters bij het pakwerk waren niet de hoogst geplaatsten bij de show. Maar in de breedte zagen we een meerderheid van honden die bewonderenswaardig waren op show en africhting training.
klik op de kleine foto's voor een vergroting.
U kunt met de vergrote foto's slepen door ingedrukte muis bovenin de doorzichtige balk vd vergroting.
Sieger VA1 2003: Bax Luisenstrasse, een Odin Hirschel zoon met niet de meest aangename bovenbelijning en staartaanzet. Maar veel nakomelingen met een flitsend, attractief uiterlijk en draafwerk. Hij zet zijn stempel op de nakomelingen qua type. Maar jammer genoeg zijn er ook die te groot en te lang zijn, overdreven gehoekt achter, nauw, of een combinatie van deze aspecten. De SV leiding probeert altijd een beetje diversiteit in de bloedlijnen van de VA klasse te houden. Maar wellicht is het beter dat Bax met pensioen gaat en we wachten of enkele zoons van hem zich gaan bewijzen in de fokkerij over een paar jaar.
VA2 Larus v Batu is waarschijnlijk de meest opvallende elegante hond op het veld. Deze jonge zoon van de vroegere Sieger Yasko is zeer goed en rijk gepigmenteerd. Een grote reu, met de meest gepolijste belijning die je kunt wensen. In stand is hij het perfecte “plaatje” van de Duitse Herdershond, in beweging is zijn gangwerk efficiënt. Zijn pakwerk was zeer goed. Slechts VA2 dit jaar, een grotere nakomelingengroep maakt hem een kanshebber voor de 2004 Sieger titel. Als een waardige vertegenwoordiger van de Ursus lijn, zal hij veel bijdragen aan de sport voor de komende jaren. Er is een trend om niet meer dan twee zonen van een zelfde vader in de VA klasse te plaatsen. Ursus via Yasko en verschillende andere was in overvloed vertegenwoordigd door Larus, Erasmus, en anderen in de VA en top V plaatsen.
VA3 Hill Farbenspiel is een van die wonderkinderen. Winnen in de jeugdklasse en het jaar erop al de VA status krijgen. Hij is anatomisch een verbetering ten opzichte van zijn vader Huppy Arlett. Hill is een mooie hond en een harde steller bij het pakwerk. Hill is moeilijk op het lossen, zijn trainer zal zich moeten verzekeren van verbetering op dit punt om niet de kans op diskwalificatie in 2004 te lopen. Dit jaar was het al kantje boord. Hill bracht een goede nakomelingengroep dit jaar, als hij een grotere kan brengen in 2004 en zich langs Larus kan brengen met draven heeft hij een kans op de Siegertitel in 2004, in mijn ogen een kleine kans dat het gaat gebeuren.
VA4 Ando Altenberger Land, zonder twijfel het beste wat Cary Fiemereck ooit gebracht heeft. Hij was verleden jaar niet op de Siegershow, maar liep zich bijzonder in de kijker in het voorseizoen en op de wereldwinner. Zijn bijtwerk was erg goed, mooie hond hoge schoft en zeer rijk en warm pigment. Absoluut gestrekt, als ook enkele van zijn nakomelingen. Een uniforme groep, met verschillende steil in de croupe, en opvallende koehakkigheid. Zijn eigen croupe is van normale lengte en ligging. Een van de beste nakomelingen was Gina v Dream Time. Niet geplaatst met dokter’s attest terug getrokken (EZ). Dit gebeurt trouwens te vaak! Een eigenaar is het niet eens met de rangschikking (bijv 4e groep) of over de kwaliteit van de standkeuring en kiest liever eieren voor zijn (vaak letterlijk) geld. Volkomen legaal wat je krijgt immers een dokter’s attest dat de hond wat mankeert. Wat trouwens een makkie is met een smoesje lukt dat wel. Maar het blijft een onsportieve gang van zaken.
VA5 Nero Nöbachtal, een wat onbekende hond voor velen. Een Enzo Buchhorn zoon en Lasso Neuenberg kleinzoon. Ik was verbaasd toen hij deed wat ik voorspeld had met het pakwerk. Stille bewaking na het “los” commando. Ik had al zo vaak zonen van Enzo, en Enzo zelf ook dit gedrag zien vertonen dat je bijna geloofd dat het erfelijk is. Trouwens met dat zwijgen is niets mis, als de hond maar aanblaft in het verstek. Maar de meeste honden blaffen ook bij het bewaken al is het alleen maar om op die manier spanning en stress te ontladen. Volgens mij werd Nero in de VA klasse gezet vanwege zijn vaderlijn (het gemis anders daarvan in de VA klasse) en zijn JHKL SG1 in 2002, maar al met al zeker een mooi gebouwde hond.
VA6 Erasmus v Noort, een Yasko Farbenspiel zoon maar met beduidend meer spiermassa. Het type waar je rechtop voor gaat zitten en roept “Mijn god…. wat een kanjer”. Hij deed zeer goed pakwerk, en had een behoorlijke nakomelingengroep met krachtige geslachtstypes in tegenstelling tot gemis in krachtigheid die Yasko zelf vaak bracht. Veel mooie teven, maar ook veel die beter voor gehoekt konden zijn. Met een grotere en strenger geselecteerde groep is Erasmus ook kanshebber voor de Sieger titel in 2004 als Bax er mee op zou houden.
VA7 Quantum Arminius, is zo’n typische “spaghettihond” Italian stallion, die eruit zien of ze ze in een dipsaus of gekloond zijn met tomaten saus. Het pigment is zo overdreven rijk van kleur ongelofelijk. Het is een grote diep roestbruine/rode reu, hij zou gecombineerd moeten worden met teven met meer zwart in het zadel en op de kop. Deze zoon van de VA8 Dux doet volgend jaar stijgen in de klassering. Zijn nakomelingen werd gekenmerkt door grote honden, en zeer goede beweging. Zijn eerste beet was niet indrukwekkend op de afstand liet hij een meer overtuigender beeld zien.
VA8 Dux della Valcuvia, goed bijtend maar hetzelfde probleem als in 2002 toen hij faalde omdat hij niet onder appél stond bij het los volgen naar het verstek. Dit jaar was de combinatie amper een paar passen onderweg of daar ging Dux weer. De keurmeester zag het door de vingers. Ter verduidelijking de hond moet aan de voet blijven tot minimaal 5 passen van het verstek of tot de pakwerker uit het verstek komt. Dux nakomelingen was zeer uniform met een paar licht gestrekte honden. Een paar slechte croupes, en de meesten een prima gangwerk. Ik denk dat Dux zijn showcarriere nu zal stoppen op BSZS niveau.
VA9 Kevin Murrtal, zakte dit jaar naar de negende plaats. Ik denk dat de nieuwe keurmeester vrij van oude tradities, het ras wat weg wil brengen van de Ulk-Rikkor lijn. En meer richting Hobby-Ursus-Yasko bloed wil. Ook al is het zonder bijbedoeling van Herr Orschler, het zal zeker de heupvererving gunstig beïnvloeden. Wel hoop ik dat we niet het fraaie pigment van de Rikkor lijn verliezen. Orschler moet iets gezien hebben in de groep van 5 wat hem niet beviel. Hij liet Erasmus en Quantum een plaats winnen op Kevin. Later liet hij ook Dux verder naar voren.
Dux nakomelingen telde veel grote, stevig gebouwde honden, met over het algemeen sterke ruggen, veel kort in de croupe, en verschillende zouden betere voorhandhoeking kunnen hebben (Kevin zelf is beter in de hoeking voor als zijn vader Rikkor).
VA10 Orbit Tronje op dezelfde postie als in 2002. Een middelgrote hond die een dwerg lijkt bij de reuzen voor hem. Hij beweegt erg goed met een vaste rug en mooi ruim uitgrijpend gangwerk. Zijn nakomelingen hadden meer uniformiteit mogen hebben. Een dochter van Orbit genaamd Shalome v Oasis deed spectaculair pakwerk, en vervolgde haar weg tot de VA9 plaats dit weekend.
VA11 Quirin Hochmoor, een grote, mooie anatomisch opgebouwde hond, bracht de aandacht weer op het W-nest Agrigento met zijn vader Wallace gefokt door Leonard Schweikert. De meeste honden uit dat nest en hun nakomelingen zijn lichter in de kleuren dan wenselijk is. Maar wel mooie honden.
Naast de VA honden dit jaar, zijn er nog veel meer belangrijke sterren en verervers, ik kan ze helaas niet allemaal bespreken.
V1 Indo Bildeiche was zelfs nog iets groter dan de VA11 Quirin, maar wellicht heeft Orschler gedacht laat ik het niet op de spits drijven met de reuzen. Terwijl ook steeds ander bloed in de VA groep gebracht werd. Indo is een Jago Dänischen Hof zoon, slecht onder appél bij het los volgen tijdens het pakwerk.
V6 Henry Dunieschenke, de goed gepigmenteerde Esko zoon. Hij had een verbazingwekkend aantal prachtig bewegende nakomelingen in de jeugdklasses. Maar nog opvallender het grote aantal wat bijzonder goed bijtwerk lieten zien. Henry had zoveel honden met vraagtekens over het karakter geproduceerd dat er al stemmen op gingen om de Esko lijn maar te laten verdwijnen uit de top (Esko heeft ook de naam van slechte karakter vererving). Ondanks de goede heup en type vererving. De derde generatie in deze vaderlijn biedt echter weer perspectief, zolang de zwakkelingen maar vroegtijdig uitgeselecteerd worden.
V16 Yello St. Michaelsberg heeft zijn eigen geweldige manier van lopen, maar hij moest te vaak verbijten bij het pakwerk naar mijn zin.
Zeer goed pakwerk werd gedaan door: Hero Spitalfeld (Quartz Templari), Brando Baccara (Igel Wollenhaupt), Fox Bildeiche (Neptun), en zonen van Xavier Kahler Heide, Bax, Triumph’s Gucci, Hoss (vooral Yak Frankengold), Ursus Batu, en nog wat anderen. Ghandi Arlett’s Deense zoon Karat’s Ulk viel ook positief op, maar werd uit de show gehaald met een EZ.
Ghandi zelf zakte voor de moedproef. Maar desondanks had ik hem niet in de VA groep van Orschler verwacht.
Karo Herdersfarm, V33 in 2002 werd V43 dit jaar, en hij had echt verdiend om in de top 20 V te lopen. Beter qua anatomie en beweging dan tientallen voor hem. Misschien heeft de keurmeester hem verkeerd ingeschat bij de standkeuring. Maar als je de eerste 70 honden ziet lijkt het wel of ze uit de zelfde centrifuge komen. Met minimale verschillen, daardoor ook is de plaatsing minder belangrijk dan de hond zelf. Karo is een zoon van de spijkerharde Hoss Lärchenhain, zijn moeder een nestzuster van de geweldige Chipsi.
Ik zag ook nog een leuk incident toen de zeer goed verervende Quando Sofienwald (Flex Tronje zoon) werd overgegeven aan zijn trainer voor het los draven. De man werd uitgefloten toen hij met een tennisbal ging stuiteren voor de hond tijdens het draven. Toe de keurmeester dit zag hem vier plaatsen terug zette kreeg hij applaus. De gekst “duuble-handling”is toegestaan op de Siegershow maar speeltjes in de ring is een taboe en niet toegestaan. Opmerkelijk dat er ook niets gezegd wordt over het gebruik van die dunne jute mini bijtrolletjes die veel geleiders bij het los volgen bij zich dragen terwijl ze door de ring racen.
Tot slot weer heel veel over de reuen geschreven en niets over de teven. Dat heeft er nu eenmaal mee te maken dat een reu voor zoveel meer nakomelingen kan zorgen als een teef, en dus een grotere impact op het ras heeft.
September 2003
Fred is an international judge, consultant, and seminar lecturer who leads non-profit sightseeing and kennel-visit tours annually, with the Sieger Show at its heart. A good opportunity for novices to learn, and the experienced to share costs. The Black Forest in 2004! Mr.GSD@Juno.com or mrgsd@hiwaay.net for info and reservations.
Meer van Fred in het Engels op: Fred Langting articles
by Fred Lanting, vertaling G. Nagel
En hoe goed je je vak ook verstaat, een bestuurder moet tegenwoordig een “peoples person” zijn. Dit gebrek zorgde voor veel kritiek van boven en onder. Messler had ook de naam te amicaal te zijn met de Arlett en Bad-Boll belanghebbenden die de de laatste jaren behoorlijk de dienst uit maakten. Hij heeft veel goeds voor het ras gedaan. En wellicht zou hij nog voorzitter zijn geweest als hij wat meer had gelachen in een andere richting als de “power brokers”.
VA1 Bax vd Luisenstrasse
VA1 Bax vd Luisenstrasse
VA1,2 en 3 Bax, Larus en Hill
VA2 Larus v Batu
VA3 Hill v Farbenspiel
VA4 Ando v Altenberger Land
VA5 Nero v Nöbachtal
VA6 Erasmus v Noort
VA7 Quantum v Arminius
VA8 Dux della Valcuvia
VA 8,9 en 10: Dux, Kevin & Orbit
VA10 Orbit v Tronje
VA11 Quirin v Hochmoor
VA9 Kevin v Murrtal
Top 3
VA8 Dux della Vulcuvia
Teven VA1 Kora v Bierstadter Hof
VA1 Kora v Bierstadter Hof
VA2 & 3 Kora & Olga
VA1 t/m 4
Fred Lanting:
©Aniwa.com: Pictures Christophe Hermeline/Doxicat
|
Ga terug naar Kynologie index INDEX |
|
© design 2003, G.Nagel: www.duitseherders.com |