Informatie betreffende de bloedbasis 2005

Research en Tekst: Jan Demeyere & Gerrit Nagel
December 2005

We lezen regelmatig dat de rasvereniging schrijft dat een brede bloedbasis zo belangrijk is. Dat de fokkers niet teveel moeten polariseren in bepaalde lijnen. Exterieur keurmeesters moeten volgens mij de strategie van de rasvereniging gestalte geven en hun keuren heeft grote invloed op het gebruik van bepaalde bloedlijnen. Keurt de „meester“ in die filosofie, of maakt hij zelf wel uit wat hij doet, een soort one man show dus.
Bij de BSZS 2004 in Karlsruhe, werden drie van de eerste vier Auslese plaatsen bezet door Yasko-Ursus nakomelingen: VA1 Larus, VA3 Erasmus en VA4 Orbit. Ghandi als directe Ursus zoon was VA8. Ik wil dit geen brede bloedbasis noemen, maar wil het wel verder uitdiepen.

Laten we beginnen met de top 20 open klasse van dit jaar 2005 in Ulm. En wat is de bloedvoering over de mannelijke vaderlijn (van vader naar vader naar vader) gezien. De genoemde methode heeft natuurlijk de beperking dat er alleen gekeken wordt in de lijn van vader naar vader naar vader. Alle andere dieren in de stambomen worden hierbij verder niet mee genomen. Maar om met Cruyf te spreken “elk voordeel heeft zijn nadeel“ desondanks geven dit soort vaderlijn overzichten wel een goede eerste indruk van de trends binnen het ras of liever gezegd de populaties binnen het ras.

Conclusie: bijna de helft (9) van de eerste 20 plaatsen, komen over Sieger 2000 Ursus v Batu! Nog 5 honden: 3 via Dux-Max, als 2 over Wallace-Scott gaan terug op hun grootvader Sieger 1993 Jeck v Noricum.

Nog 3 honden gaan via Bax-Odin, Henry-Esko en Maffay-Esko terug naar de Sieger 1992 Zamb vd Wienerau.
Totaal gaan dus 17 van de 20 honden in slechts enkele generaties terug naar een enkele voorvader: VA6 1988 Odin vd Tannenmeise (in blauw 14 x via Jeck, 3 x via Zamb).


Jeck Noricum
Zamb Wienerau

Wat mij in dit verband ook opvalt, is de grote mate van inzicht die Walter Martin (fokker vd Wienerau) had. In een interview in 1992 werd hem gevraagd:

Vraag: Elke paar jaar heeft U een reu die dominant vererft, en zijn stempel gaat drukken op de toekomst. Aan welke hond moet ik nu denken?
Walter Martin: De volgende "grootheid" in verervingskracht, zal alleen komen over Zamb of over Jeck von Noricum, (beide zonen van Odin Tannenmeise, hij komt weer over Quando Arminius) Alleen maar uit deze twee. EN GEEN ENKELE ANDERE, NOOIT, NOOIT.

Achteraf 13 jaar later blijkt deze visie van de heer Martin te kloppen als een zere vinger.

Is dit een brede bloedbasis in de top? Nee niet echt dus! Slechts 3 honden hebben wat meer „breedte“ (in rood). Dux de Cuatro Flores en Bravos v Steffen Haus voeren terug naar Cello vd Römerau (=> VA 12 Jupp vd Haller Farm), en Nando v Gollerweiher gaat terug naar VA4 Mark v Haus Beck.

De Duitse Herder heeft een brede bloedbasis ter beschikking, daar ben ik van overtuigd. Benut wordt die differentiatie van bloed echter NIET. Beter gezegd deze „anders bloedigen“ worden niet op hun waarde geschat door de keurmeesters. Ze komen niet in de top voor.

Noot: Van vele andere VA honden/Siegers, van de laatste decennia waarvan wij konden genieten op de BSZS is qua bloed anno 2005 niets meer over in de top.
Waar zijn de nakomelingen van de zo alom geprezen Uran v Wildsteiger Land, Sieger 1984/85?
Wat is er gebeurd met het bloed van tweevoudig Sieger 1990/91 Fanto v Hirschel, die in 1991 in Dortmund zelfs best in show werd?

Er heeft zich geen enkele nakomeling van hun kunnen nestelen in de top 20 van 2005.
We herinneren ons nog de in Nederland gefokte Sieger 1994 Kimon v Dan Alhedy’s Hoeve (Mark), Sieger 1995 Ulk v Arlett, en zijn zoon Rikkor v Bad Boll Sieger 1998/99, en Sieger 1997 Lasso v Neuen Berg.
Waar is het bloed gebleven van deze wereldtoppers?

Het is zelfs om te huilen dat we de lijn Mutz Pelztierfarm (VA 2 1970) nog maar 2 keer tegen komen in de top 20 van 2005 en dan alleen over Cello. Mutz die ook bekend stond om zijn fraaie type en karaktervererving. Zijn zoon Anderl Kleinen Pfahl (VA4 1979) is immers de overgrootvader van de numero uno werklijn vererver Fero Zeutener Himmelreich!!
Om nog maar te zwijgen van Marko Cellerland (Sieger 1968) die helemaal verdwenen is en ook bekend stond om zijn goede aanvulling van karakters.
Mutz en Marko die toch balans konden bieden aan Quando en Canto Wienerau. Waarom heeft de SV deze ontkoppeling van bloed ooit plaats laten vinden vraag ik mij af.


Mutz Pelztierfarm
Marko Cellerland

Deel 1
Deel 2
Deel 3
Deel 4

Ga terug naar Bloedlijn index
INDEX
© design, G.Nagel: www.duitseherders.com