bandit v gogh

©2002 Astrid Labuch, 20/04/2002
Bekende verervers,
Het verhaal van Bandit v Gogh.
Tekst: Astrid Labuch, www.schaeferhund-magazin.de
Nederlandse vertaling: G. Nagel

SchH 3, FH, KKL 1 a; ZB V, SZ 1742697; WT 12.01.1989; HF: Vortkamp Ludger; von 1992 - 1995 Teilnehmer LGA, LG-FCI Qualificationen, Sieger 1993 1994 LG - Fährtenhundprüfung, 1992 und 1995 Teilnehmer der BSP

Omdat ik erg in de jeugd geinteresseerd was, viel mij de jonge Claudia Hoffmann op met haar hond Munja vd Rensefelder Schlucht. Zij was aan het trainen voor de Noord-Duitse kampioenschappen voor junioren in Verden bij de Aller.
Haar hond liet bijzonder veel drift en temperament zien bij de afdeling B (gehoorzaamheids oefeningen). Bij het pakwerk was de hond hard en belastbaar. In de omgang was ze zelfverzekerd en sociaal. Kortom alle criteria voor een goede toekomstige moederhond. En bij een toekomstige dekking interesse voor dat nest en de potentie.

Uit de combinatie; Munja vd Rensefelder Schlucht met de reu; Arek v Stoffelblick, beide deelnemer op de Bundessiegerprüfung (BSP) te Hannover. Reserveerde mijn sportvriend Udo Wolters, een reu genaamd……..Bandit v Gogh. Omdat ik zelf in die tijd in mijn examenjaar zat voor mijn vakdiploma, ontbrak mij de tijd voor een pup. Daar vond ik zeer spijtig in die tijd.

Bandit had grote moeite met het autorijden de rit naar de hondenclub zo’n zestig kilometer was keer op keer een ware ramp. Om die reden vroeg de eigenaar van Bandit Udo Wolters mij een maand of twee later of ik Bandit niet wilde kopen, omdat ik op steenworp afstand van de club woonde.
foto links: Bandit's moeder Munja

Omdat Bandit mij als pup al aanstond, hoefde ik hier geen seconde over na te denken ik zij gelijk ja.

Ik sprak met Udo af dat hij de hond zou verzorgen tot ik mijn examenjaar had afgerond. In augustus 1989 was het zover Bandit kwam definitief naar mij toe. En een succesvolle vriendschap kon beginnen.

1989 Een start van een succes story.

Tussen Bandit en mij klikte het direkt, we voelden elkaar aan. Ik was onder de indruk van zijn natuurlijke agressie bij het manwerk. Zijn harde volle beet. Bij het appél was hij hoog in de driften te brengen, ontzettend snel werkend. Maar zijn gehoorzaamheid, volgzaamheid liet nog weleens te wensen over.
We hebben letterlijk menig robbertje moeten vechten om de rollen duidelijk te krijgen.
Foto links: B-nest v Gogh.

Hij was zeer zelfbewust en dominant, kortom een persoonlijkheid.

Bij het speuren was hij in het begin nogal stormachtig, hij wilde maar een ding….zo snel mogelijk naar het einde van het spoor. Die ontzettende drift moest gedoseerd worden, hij gaf al vrij vroeg een bovengemiddelde aanleg voor het te speuren te kennen. Later in de training speurde hij met dicipline en zeker, op twee jarige leeftijd had hij zijn Speurhond examen met 96 punten op zak.
Foto links: Overgrootvader: Greif zum Lahntal.

Deel 2 klik hier